Euljiro

ระหว่างอึลจีโร 1-กา และ 2-กา เคยมีเนินเขาที่ดินโคลนสีเหลืองโผล่ให้เห็น จึงถูกเรียกว่า 'คูรีแก' (Gurigae) ในยุคอาณานิคมญี่ปุ่นมีการแปลงชื่อนี้เป็นอักษรจีนว่า 'ฮวังกึมจ็อง' (Hwanggeumjeong) และในวันที่ 1 ตุลาคม 1946 ถนนนี้ก็ได้ชื่อว่าอึลจีโร (乙支路, Euljiro) ตามนามสกุลของแม่ทัพอึลจี มุนด็อกแห่งโคกูรยอ หลังจากจูจาโซ สำนักหล่อตัวพิมพ์โลหะ มาตั้งในย่านนี้ในปี 1403 กิจการการพิมพ์ก็หยั่งรากที่นี่

หลังสงครามเกาหลี (6·25) ระหว่างการสร้างเมืองที่พังทลายขึ้นใหม่ ร้านไม้ ร้านฮาร์ดแวร์ ร้านเครื่องมือ ร้านกระเบื้อง และร้านโคมไฟมารวมกันที่อึลจีโรและเติบโตอย่างรวดเร็ว ศูนย์ค้าโคมไฟรุ่งเรืองที่สุดในทศวรรษ 1970–80 ในปี 1980 ร้านเบียร์ร้านหนึ่งเปิดขึ้น และร้านแบบเดียวกันก็ตามมาเรื่อย ๆ จนเกิดเป็น 'ตรอกโนการี'

ร้านในตรอกโนการีแต่ละร้านมีเวลาเปิดและวันหยุดต่างกัน เย็นวันธรรมดาและวันหยุดสุดสัปดาห์ที่นั่งจะเต็มเร็ว

ตรอกอึลจีโรเงียบเหงาในตอนกลางวัน และคึกคักเมื่อถึงเวลาเลิกงาน

ไม่มีที่จอดรถ จึงควรมาด้วยรถไฟใต้ดิน