🥢
กฎตะเกียบสำคัญสองข้อ
อย่าปักตะเกียบตั้งตรงลงในข้าว อย่าส่งอาหารจากตะเกียบสู่ตะเกียบ
ทั้งสองท่าทางนี้ชวนให้นึกถึงพิธีศพ วางตะเกียบพาดขวางบนชามหรือบนที่วางตะเกียบ ถ้าต้องแบ่งอาหาร ใช้ช้อนกลาง หรือวางอาหารลงจานของอีกฝ่ายโดยตรง
ไม่ควรทำ
- − ใช้ตะเกียบเสียบอาหาร
- − ปักตะเกียบตั้งตรงลงในข้าว
🥤
บริการตัวเองคือมาตรฐานในร้านทั่วไป
น้ำ กับข้าว การเติม — ลุกไปหยิบเอง
ในร้านคิมบับ ร้านกุกบับ และร้านบาร์บีคิวเกาหลี ลองสังเกตว่าคนท้องถิ่นทำอย่างไร เครื่องกดน้ำมักอยู่ใกล้ประตู การเติมบันชันมักไม่จำกัดและอยู่บนเคาน์เตอร์หรือในตู้เย็น เก็บถาดซ้อนกันเมื่อคุณจะออก
🥢
บันชันมักฟรีและเติมได้ไม่จำกัด
ขอเพิ่มด้วยคำว่า 더 주세요 (ทอ จูเซโย)
กับข้าวชิ้นเล็กๆ ที่มาก่อนอาหารจานหลักฟรีและเติมได้ และมีไว้ให้แบ่งกันทั้งโต๊ะ ลองชิมทีละนิด — นั่นคือวิธีที่คนเกาหลีสร้างรสชาติตลอดมื้ออาหาร
👥
บางเมนูต้องสั่งขั้นต่ำ 2 คน
ร้านโซจู+บาร์บีคิวมักไม่เสิร์ฟลูกค้าที่มาคนเดียว
เมนูกัลบี ซัมกยอบซัล และบูแดจิเก มักระบุว่า "2인분 이상부터 주문 가능" — "สั่งได้ขั้นต่ำสองที่" อย่าคิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัว มันเป็นเรื่องต้นทุนของครัว หากทานคนเดียว ลองหาร้านซูชิสายพาน ร้านคิมบับ คัลกุกซู หรือคาเฟ่ที่เป็นมิตรกับลูกค้าคนเดียว
🌶
คำศัพท์เรื่องความเผ็ดที่ใช้ได้
ขอ 덜 맵게 (ทอล เม็บเก) — "เผ็ดน้อยลง"
안 맵게 = ไม่เผ็ด. 덜 맵게 = เผ็ดน้อยลง. 보통 = ปกติ. 매운맛 = เผ็ด. 아주 맵게 = เผ็ดมาก. หลายร้านปรับระดับความเผ็ดให้ได้หากขอก่อนสั่ง
🔔
กดปุ่มเรียก
พนักงานจะไม่คอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ กดปุ่มบนโต๊ะของคุณ
ร้านอาหารทั่วไปส่วนใหญ่มีปุ่มเล็กๆ บนโต๊ะ กดครั้งเดียวแล้วพนักงานจะมาหา การเรียก "여기요" (ยอ-กี-โย — "ทางนี้") ก็ใช้ได้เช่นกัน
🥟
มารยาทการกินสตรีทฟู้ด
กินใกล้แผง คืนภาชนะ เงินสดคือราชา
หลบไปข้างๆ หลังจากซื้อเพื่อให้แถวเคลื่อนต่อไปได้ กินยืนหรือที่เคาน์เตอร์ของแผง อย่าเดินกินในตรอกแคบๆ คืนจานเซรามิกและไม้เสียบให้ถังขยะหรือผู้ขาย